Elke maand zet MAAN – de landelijke bond voor horseback archery – een inspirerend lid in het zonnetje. Iemand die zich met hart en ziel inzet voor de sport, als deelnemer, organisator of ambassadeur. Deze maand zetten we iemand in het zonnetje die voor velen langs de baan een bekend gezicht is — meestal met een camera in de hand en een trotse glimlach wanneer haar zoon Siem door de baan vliegt. Maak kennis met Jouke Boerma, 55 jaar, vrijwilliger bij Siem Horseback Archery, en voor veel mensen simpelweg: de moeder van Siem.
Van Middeleeuws festival tot Hongarije
Het avontuur begon op een Middeleeuws festival in Amersfoort, waar een man met een vossenbontje om zijn nek tegen Siem zei:
“Als je boogschieten én paardrijden leuk vindt, dan moet je naar Hongarije – daar kun je leren boogschieten te paard.”
Dat zette iets in beweging. Na wat zoekwerk kwamen Jouke en Siem terecht bij de Horseback Archers of Holland, waar Siem een paar keer te voet meetrainde. Op Facebook ontdekte Jouke de Némethy Academy, en via die weg kwam ze in contact met een Amerikaanse ruiter. “Hij had lang haar en was homeschooled,” vertelt ze met een glimlach. “Ik vroeg hem of hij Siem online kon helpen, en dat deed hij. Uiteindelijk was hij degene die ons aanraadde om naar Hongarije te gaan.”
In april 2017 vertrok het hele gezin – inclusief vier honden – richting Hongarije, net voor een Grand Prix. “Christoph liet Siem meetrainen, maar meedoen aan de wedstrijd vond hij nog wat te veel van het goede. In oktober zijn we toen drie weken teruggegaan. We sliepen in een huisje, Siem trainde met de Hongaren en soms privé. Dat was het echte begin.”
Eenmaal terug in Nederland vond Siem geen vaste plek om te trainen, maar dankzij de eigenaresse van de stal waar ze reden kwam daar snel verandering in. “Ze vond het een leuk plan dat hij daar kon trainen. Ik deed zelf ook nog mee, met een arabier genaamd Jewel. Zelfs aan een clinic van Mihai, bij ons op stal – dat was echt superleuk!”
Met vallen en opstaan
De jaren die volgden, waren niet altijd makkelijk. “We hebben best wat omzwervingen gemaakt en soms moeilijke momenten gehad,” vertelt Jouke open. “Maar we bleven op het pad dat Siem wilde volgen: professioneel boogschutter te paard worden. Met vallen en opstaan is hij gekomen waar hij nu is – wereldkampioen, trainer, demogever en eigenaar van twee paarden.”
Ondertussen ontwikkelde Jouke zelf een nieuwe passie. “Ik ben ooit begonnen met foto’s maken omdat ik toch langs de baan stond. In het begin deed ik er weinig mee, maar door de jaren heen ben ik me erin gaan verdiepen. Inmiddels heb ik een goede camera met een fijne, niet te zware lens, en ik geniet enorm van het vastleggen van beelden. Soms van Siem, soms van anderen die met hem trainen. Het is een mooie manier om dichtbij te blijven, zonder zelf in de baan te staan.”
De mooiste momenten
Wat Jouke het allermooiste vindt aan de sport? Daar hoeft ze niet lang over na te denken.
“Siem zien rijden, in zijn eigen stijl. Sylvie, de eigenares van Husky, zei ooit dat ze altijd tranen in haar ogen krijgt als ze hem ziet rijden — dat snap ik wel.”
Ook thuis geniet ze van de kleine dingen. “Als ik boven op zolder zit en het geluid hoor van pijlen die het doel raken — heerlijk. Omdat ik vaak film of fotografeer, zie ik het niet altijd, maar ik hoor precies wanneer het raak is.”
Daarnaast raken de verhalen van anderen haar keer op keer. “De blije gezichten aan het einde van hun eerste baantje, of ouders die vertellen dat hun kind zich eindelijk ergens thuis voelt — dat vind ik zó mooi. En het is bijzonder om dat allemaal van zo dichtbij mee te maken.”
Wereldkampioen in de VS
Een van haar dierbaarste herinneringen is zonder twijfel het wereldkampioenschap in de Verenigde Staten, afgelopen september. “Zoveel mensen kwamen naar me toe om te zeggen hoe blij ze waren Siem eindelijk te ontmoeten. En ik hoorde zó vaak: ‘You should be very proud of yourself, you raised a fine young man.’ Dat vond ik echt hartverwarmend.”
Ze glimlacht als ze terugdenkt aan Siem’s runs op de Tower 110. “Eindelijk kon hij laten zien wat hij al jaren in zijn hoofd had. Acht rondjes lang. Ik liep steeds mee van de finish naar de start zodat hij zijn quiver kon laden, en langs de kant hoorde je overal bewondering. Toen duidelijk werd dat hij écht wereldkampioen was, was dat zo onwerkelijk. Wat een moment.”
Maar minstens zo waardevol zijn de vriendschappen die in de sport zijn ontstaan. “Dat je in Amerika bent en daar Wojtek, Gabi, Jacques en Diane weer tegenkomt – dat voelt als thuiskomen. Diane is een goede vriendin geworden, we appen nog regelmatig. Zulke banden maken deze sport extra bijzonder.”
Een boodschap vol wijsheid
Voor andere ruiter-boogschutters heeft Jouke een duidelijke boodschap:
“Uiteindelijk rijd je altijd tegen jezelf. Laat je niet te veel leiden door wat anderen doen of waar jij of zij op de wereldranglijst staan. Stel liever je eigen doelen — bij een training of een wedstrijd — en werk stap voor stap naar verbetering. Vraag jezelf af wat je de volgende keer anders wilt doen, wat beter kan, en hoe je kunt groeien als ruiter.
En vergeet nooit: je doet het samen met het paard onder je. Of het nu je eigen paard is of dat van een ander — op het moment dat jij rijdt, vormen jullie een team. Wees dankbaar voor het vertrouwen dat het paard je geeft, en rijd met respect voor je partner die het, elke keer weer, voor jou wil doen.”
En tot slot…
Hoewel Jouke inmiddels niet meer zelf traint (op een verjaardagsritje na), is ze nog altijd een vaste waarde binnen de sport — als fotograaf, vrijwilliger en steun langs de baan. “Ik vind het geweldig om te zien hoe mensen groeien, genieten en elkaar vinden in deze sport. En om dat – met mijn camera in de hand – allemaal te mogen vastleggen, dat blijft bijzonder.”
Wie haar zoekt langs de baan, hoeft niet lang te kijken: meestal staat ze achter de lens, met een glimlach die verraadt dat ze niet alleen foto’s maakt, maar vooral herinneringen bewaart.
Ken jij het volgende Lid van de MAAN(d)?
Iemand die zich op bijzondere wijze inzet voor de sport of de community? Laat het ons weten – wie weet staat diegene binnenkort hier.
